دریچه منهول نانوکامپوزیت یا پلی‌اتیلن ؟ [مقایسه کامل]

نویسنده

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا پلی‌اتیلن ؟ [مقایسه کامل]

در /

انتخاب دریچه منهول

در تقسیم بندی پلیمرها به دو دسته هموپلیمر و کوپلیمر، پلی‌اتیلن‌ها که از به هم پیوستن تعداد زیادی مونومر اتیلن (C2H4) تشکیل می‌شوند در زمره مواد هموپلیمر قرار می‌گیرند؛ چرا که مونومرهای سازنده آنها از یک نوع هستند. در کنار کاربردهای زیاد پلی‌اتیلن‌ها در ساخت لوله و اتصالات و نیز بسیاری از مواد و لوازم پلاستیکی، امروزه منهول‌ها و دریچه‌های منهول پلی‌اتیلن نیز تولید شده و به دلیل ویژگی‌های مثبت‌شان، به تدریج جایگاه مناسبی در بازار دریچه‌های منهول پیدا کرده‌اند.

دریچه‌های پلی‌اتیلن در عین سختی و طول عمر بالا، بسیار سبک هستند و در قیاس با دریچه‌های سنگین چدنی و بتنی، حمل و نصب آسان‌تر و کم هزینه تری دارند. ویژگی مثبت دیگر این دریچه‌ها که سبب استفاده گسترده از آنها در کارخانه‌های صنعتی و مناطق در تماس با مواد اسیدی و خورنده به عنوان جایگزینی مناسب برای نمونه‌های چدنی و بتنی شده است، مقاومت بالای آنها در برابر مواد خورنده و شیمیایی مضر است.

دریچه‌های چدنی در تماس با مواد اسیدی و فاضلابهای صنعتی به سرعت دچار خوردگی و پوسیدگی شده و کارایی خود را از دست می‌دهند. به منظور جلوگیری از وقوع این پدیده نیاز به صرف هزینه‌های اضافی برای ایجاد پوشش‌های اپوکسی بر روی این دریچه‌هاست. همچنین دریچه‌های بتنی در تماس با محیط‌های کلری و سولفاتی بسیار آسیب پذیر بوده و نیازمند لحاظ کردن تمهیدات خاصی برای جلوگیری از خوردگی هستند. این در حالی است که دریچه‌های پلی‌اتیلن با مقاومت ذاتی بالا و بدون نیاز به هزینه‌های اضافی قابل استفاده در محیط‌های مذکور هستند.

مزیت دیگر دریچه‌های پلی‌اتیلن نسبت به نمونه‌های بتنی، نفوذ آب بسیار پایین در آنها و در نتیجه عدم شکل‌گیری پدیده یخ‌زدگی- یخ‌گشایی است. این دریچه‌ها همچنین مقاومت مناسبی در برابر ضربه و فشار دارند و در زمینه قیمت نیز می‌توان گفت که از نمونه‌های چدن داکتایل و کامپوزیت ارزان‌تر هستند.

در کنار این مزیت‌ها، دریچه‌های پلی‌اتیلن دارای معایبی نیز هستند که قبل از انتخاب باید آنها را درنظر گرفت. این دریچه‌ها علاوه بر قیمت گران‌تر نسبت به نمونه‌های چدن خاکستری، بتنی و نانوکامپوزیت، به دلیل قابل بازیافت بودن دارای پتانسیل سرقت بالایی هستند. وزن بسیار سبک آنها نیز در کنار مزیت‌هایی که دارد سبب بروز مشکلاتی از قبیل لقی و تولید صدا به هنگام عبور وسایل نقلیه و نیز بلند شدن و جابجایی از روی دهانه منهول در اثر رواناب‌های سطحی ناشی از بارندگی می‌شود. از معایب بزرگ دیگر دریچه‌های پلی‌اتیلن آسیب‌پذیری آنها در تماس مداوم با نور خورشید است. در واقع اشعه فرابنفش خورشید سبب شکسته شدن پیوندهای بین مونومرهای سازنده دریچه شده و موجب ترد شدگی و شکنندگی آن خواهد شد.

به منظور تصمیم‌گیری راحت‌تر در مورد انتخاب و یا عدم انتخاب دریچه‌های پلی‌اتیلن،  مقایسه‌ای سریع بین خصوصیات این دریچه‌ها و دریچه‌های نانوکامپوزیت (که همواره به عنوان گزینه‌ای مطلوب برای مشتریان دریچه‌های منهول مطرح است) در قالب یک جدول انجام می‌شود. قبل از آن نیز سه ویژگی اساسی دریچه‌ها یعنی وزن، قیمت و پتانسیل سرقت برای هر دو دریچه پلی‌اتیلن و نانوکامپوزیت بررسی خواهد شد.

قیمت دریچه‌ها

دریچه‌های پلی‌اتیلن نه خیلی گران هستند و نه خیلی ارزان. در واقع این دریچه‌ها نسبت به نمونه‌های نانوکامپوزیت، بتنی و چدن خاکستری قیمت بالاتری داشته و در قیاس با دریچه‌های کامپوزیت و چدن داکتایل ارزان‌تر هستند. بنابراین می‌توان گفت که قیمت دریچه‌های پلی‌اتیلن به گونه‌ای نیست که تأثیرگذاری زیادی بر روی نظر مشتریان داشته باشد و معمولا خصوصیات دیگر آنها در نظر گرفته می‌شود. اما از طرف دیگر، قیمت دریچه‌های نانوکامپوزیت به عنوان ارزان‌ترین دریچه منهول موجود در بازار همواره نظر هر مشتری را به خود جلب می‌کند. این در حالی است که این دریچه‌ها علاوه بر قیمت پایین، دارای مزایای متعدد دیگری نیز هستند.

وزن دریچه‌های

به لحاظ وزنی، دریچه‌های پلی‌اتیلن شرایط بهتری نسبت به نمونه‌های نانوکامپوزیت دارند. در واقع می‌توان گفت که دریچه‌های پلی‌اتیلن در کنار نمونه‌های کوپلیمری دارای سبکترین وزن در میان تمام جنس‌های مختلف دریچه هستند. به همین دلیل در صورت انتخاب نمونه‌های پلی‌اتیلن به جای نانوکامپوزیت، می‌توان تا حدودی هزینه‌های جابجایی و نصب دریچه را کاهش داد. البته ذکر این نکته ضروری است که وزن دریچه‌های نانوکامپوزیت نیز چندان بالا نبوده و در حقیقت بعد از پلی‌اتیلن و کوپلیمر دارای سبکترین وزن در مقایسه با دریچه‌های دیگر هستند.

پتانسیل سرقت

همانطور که ذکر شد، دریچه‌های پلی‌اتیلن به دلیل قابلیت بازیافت دارای پتانسیل سرقت بالایی بوده و وزن سبک‌شان نیز مزید بر علت می‌شود که سرقت آنها راحت‌تر انجام گردد. در مقابل، دریچه‌های نانوکامپوزیت اگرچه قابل بازیافت و دوستدار محیط زیست هستند، اما به دلیل خاصیت چکش‌خواری بالا و داشتن ظاهری شبیه بتن، در زمره دریچه‌های ضد سرقت محسوب می‌شوند.

مقایسه دریچه منهول پلی‌اتیلن و نانوکامپوزیت

جدول مقایسه دریچه منهول نانوکامپوزیت و پلی اتیلن

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا کوپلیمری؟ [مقایسه کامل‌]

نویسنده

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا کوپلیمری؟ [مقایسه کامل‌]

در /

انتخاب دریچه منهول

کوپلیمرها همانطور که از اسم‌شان پیداست پلیمرهایی هستند که از واکنش دو یا چند نوع مونومر متفاوت تشکیل می‌شوند. نکته حائز اهمیت در رابطه با این مواد، متفاوت بودن خواص‌شان نسبت به مخلوط فیزیکی مونومرهای تشکیل دهنده آنهاست. به عبارت دیگر در اثر واکنش پلیمریزاسیون بین مونومرها، خواص آنها تغییر کرده و ویژگی‌های جدیدی برای کوپلیمر حاصل از واکنش ایجاد می‌گردد.

به دلیل خواص کوپلیمرها، استفاده از آنها در ساخت دریچه‌های منهول منطقی به نظر می‌رسد. در واقع دارا بودن ویژگی‌هایی همچون سختی و طول عمر بالا، قابلیت تحمل فشارهای زیاد، وزن مناسب و نیز ضد سرقت بودن، از جمله مهمترین خصوصیاتی است که از هر دریچه منهولی انتظار می‌رود. دریچه‌های ساخته شده از مواد کوپلیمری با دارا بودن این ویژگی‌ها و نیز برخی نقاط قوت دیگر، می‌توانند گزینه مناسبی برای انتخاب باشند. اما همواره برای انتخاب بهتر باید نقاط قوت و ضعف را در کنار یکدیگر در نظر گرفت و سایر گزینه‌های موجود را نیز بررسی نمود.

وزن سبک از جمله مهمترین ویژگی‌های دریچه‌های کوپلیمر است که سبب کاهش هزینه‌های حمل و نصب و نیز راحتی فرآیند باز و بسته کردن آنها می‌شود. از نقاط قوت دیگر این دریچه‌ها می‌توان به مواردی همچون مقاومت در برابر فشار و ضربه، سختی بالا و نیز مقاومت در برابر خوردگی و پوسیدگی اشاره کرد. ویژگی اخیر در این دریچه‌ها سبب می‌شود تا بر خلاف دریچه منهول چدنی و بتنی، به راحتی بتوان از آنها در محیط‌های کلری و سولفاتی و نیز در تماس با مواد شیمیایی خورنده استفاده نمود.

مزیت دیگر دریچه‌های کوپلیمر غیر قابل بازیافت بودن و در نتیجه ضد سرقت بودنشان است. اما در کنار مزایا، همواره باید معایب یک محصول را نیز در نظر گرفت. مهمترین و اصلی‌ترین نقطه ضعف این دریچه‌ها، آسیب‌پذیری آنها در تماس مداوم با نور آفتاب است. در واقع اشعه خورشید سبب می‌شود که پیوندهای موجود بین مونومرهای تشکیل دهنده دریچه شکسته شده و به تدریج و در اثر ترد شدن، دریچه تحت بارهای وارده دچار ترک خوردگی و شکست ‌شود.

یکی از روش‌های مناسب برای انتخاب درست بین گزینه‌های مختلف، مقایسه آنهاست. در ادامه خصوصیات دریچه‌های کوپلیمر و دریچه‌های نانوکامپوزیت (به عنوان یکی از بهترین دریچه‌های منهول موجود در بازار) با یکدیگر مقایسه شده تا با کنار هم قرار دادن نقاط قوت و ضعف آنها بتوان انتخاب درستی با توجه به بودجه در نظر گرفته شده و نیز شرایط محل استفاده از دریچه داشت.

قیمت دریچه منهول

هنگام خرید دریچه منهول، قیمت همواره یکی از مهمترین پارامترهای تأثیرگذار در انتخاب و یا عدم انتخاب آنهاست. دریچه‌های کوپلیمر همچون دریچه‌های پلی‌اتیلن قیمت متوسطی داشته و در زمره دریچه‌های گران و ارزان قرار نمی‌گیرند. قیمت این دریچه‌ها کمتر از نمونه‌های چدن داکتایل و کامپوزیت بوده و از طرف دیگر نسبت به دریچه‌های چدن خاکستری، بتنی و نانوکامپوزیت گران‌تر هستند. اگرچه مشخص شد که قیمت دریچه‌های کوپلیمر بیشتر از نمونه‌های نانوکامپوزیت است اما ذکر این نکته ضروری به نظر می‌رسد که دریچه‌های نانوکامپوزیت کمترین قیمت را در میان تمام دریچه‌های موجود در بازار دارا هستند.

وزن دریچه منهول نانوکامپوزیت و پلی‌ اتیلن

دریچه‌های کوپلیمر در کنار نمونه‌های پلی‌اتیلن دارای کمترین وزن در میان تمام دریچه‌های منهول هستند. این وزن کم علاوه بر مزایایی همچون کاهش هزینه‌های حمل و نصب، معایبی را نیز به دنبال دارد که از آن جمله می‌توان به لقی و تولید سر و صدای زیاد هنگام عبور جریان ترافیکی اشاره کرد. حتی در مواردی مشاهده شده است که دریچه‌های کوپلیمر در اثر سرعت بالای وسایل نقلیه از جای خود بلند شده و از محل دهانه منهول فاصله می‌گیرند. در رابطه با وزن دریچه‌های نانوکامپوزیت نیز ذکر این نکته ضروری است که وزن این دریچه‌ها اگرچه بیشتر از نمونه‌های کوپلیمر و پلی‌اتیلن است اما در مقایسه با سایر جنس‌های دریچه وزن سبکتری دارند.

پتانسیل سرقت دریچه منهول

دریچه‌های کوپلیمر همچون نمونه‌های نانوکامپوزیت در زمره دریچه‌های ضد سرقت قرار می‌گیرند. این ویژگی مزیت بزرگی است که شامل حال هر دو دریچه می‌شود اما موضوعی که تفاوت بین آنها را رقم می‌زند قابلیت بازیافت است. دریچه‌های کوپلیمر غیر قابل بازیافت هستند و همین ویژگی سبب ضد سرقت بودنشان می‌شود. این در حالی است که نمونه‌های نانوکامپوزیت قابل بازیافت بوده و به دلیل ظاهر بتن مانند و چکش‌خواری بالایشان ضد سرقت محسوب می‌شوند.

مقایسه دریچه منهول کوپلیمر و نانوکامپوزیت

دریچه کوپلیمر دریچه نانوکامپوزیت
قیمت بالاتر نسبت به نمونه‌های چدن خاکستری، بتنی و نانوکامپوزیت ارزان‌ترین دریچه منهول در میان تمام نمونه‌های موجود
سبک‌ترین دریچه منهول در میان تمام نمونه‌های موجود سبکترین دریچه بعد از نمونه‌های کوپلیمر و پلی‌اتیلن
غیر قابل بازیافت قابل بازیافت
ضد سرقت ضد سرقت
مقاومت بالا در تماس با مواد شیمیایی خورنده مقاومت بالا در تماس با مواد شیمیایی خورنده
آسیب‌پذیری بالا در برابر اشعه فرابنفش خورشید مقاومت بالا در برابر اشعه فرابنفش خورشید
مقاومت بالا در برابر ضربه و فشارهای زیاد مقاومت بالا در برابر ضربه و فشارهای زیاد
ترد شکنی در اثر بارهای رفت و برگشتی شکل‌پذیری بسیار بالا
عدم قابلیت مرئی‌سازی در صورت مدفون شدن قابلیت مرئی‌سازی در صورت مدفون شدن
لقی و تولید صدا در اثر عبور جریان ترافیکی عدم لقی و تولید صدا در اثر عبور جریان ترافیکی
قابلیت تولید در طرح‌ها و رنگ‌های متنوع قابلیت تولید در طرح‌ها و رنگ‌های متنوع
نفوذ آب پایین و عدم مشکل یخ‌زدگی- یخ‌گشایی نفوذ آب پایین و عدم مشکل یخ‌زدگی- یخ‌گشایی

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا بتنی ؟ [مقایسه کامل]

نویسنده

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا بتنی ؟ [مقایسه کامل]

در /

انتخاب دریچه منهول

علت اولیه تولید دریچه‌های بتنی، گرانی و آمار بالای سرقت دریچه‌های چدنی بود. در واقع تولید کنندگان به سراغ ساخت دریچه‌ای از جنس بتن رفتند چرا که هم قیمت تمام شده بسیار پایینی دارد و هم به دلیل غیر قابل بازیافت بودن، ضد سرقت محسوب می‌شود.

دریچه‌ منهول بتنی علاوه بر قیمت پایین و ضد سرقت بودن، دارای ویژگی‌های مثبت دیگری همچون در دسترس بودن مواد اولیه، ساخت آسان و بدون نیاز به تکنولوژی خاص، مقاومت مطلوب در برابر نور خورشید و نیز فشارهای بالا و همچنین عدم مشکل زنگ‌زدگی و پوسیدگی در محیط‌های مرطوب هستند. این مزایا در نگاه اول هر خریداری را برای انتخاب این دریچه‌ها مجاب می‌کند. اما در کنار این ویژگی‌های مثبت، دریچه‌های بتنی نقاط ضعفی هم دارند که قبل از خرید دریچه باید به آنها نیز توجه نمود.

اصلی‌ترین نقطه ضعف دریچه‌های بتنی، وزن بسیار بالای آنهاست. در واقع به دلیل مقاومت کمتر بتن نسبت به چدن، نیاز است دریچه‌های بتنی با ضخامت بیشتری تولید شوند تا توانایی تحمل بار ترافیکی مدنظر را داشته باشند. طبق استانداردهای موجود، زمان لازم برای باز کردن دریچه‌های منهول باید نهایتا 25 ثانیه باشد اما وزن د

ریچه‌های بتنی آنچنان بالاست که یا اصلا نمی‌توان آنها را باز نمود و چاره‌ای جز شکستن‌شان نیست، و یا باید به کمک چند کارگر و صرف زمان زیاد آنها را باز کرد.

علاوه بر وزن بالا، دریچه‌های بتنی معایب دیگری همچون آسیب پذیری در محیط‌های کلری و سولفاتی و نیز ترک خوردگی ناشی از تکرار فرآیند یخ‌زدگی- یخ‌گشایی دارند که به هنگام انتخاب و نصب آنها بر روی دهانه منهول باید تمام این نقاط ضعف را مدنظر قرار داد.

در ادامه با هدف آسان نمودن تصمیم‌گیری و انتخاب بین دریچه‌های منهول بتنی و دریچه منهول نانوکامپوزیت، خصوصیاتی نظیر وزن، قیمت و پتانسیل سرقت هر دو دریچه مقایسه می‌شوند. همچنین با کنار هم قرار دادن نقاط قوت و ضعف‌شان در قالب یک جدول، امکان مقایسه سریع بین این دو دریچه و انتخاب درست آنها فراهم می‌گردد.

مقایسه قیمت

همانطور که ذکر شد به دلیل در دسترس بودن مواد اولیه (شن، ماسه، سیمان، میلگرد و مواد افزودنی مورد نیاز) و نیز عدم نیاز به تکنولوژی خاص برای ساخت، قیمت دریچه‌های بتنی بسیار پایین است و این ویژگی از مزیت‌های اصلی رقابتی آنها به حساب می‌آید. اما نکته جالب اینجاست که قیمت تمام شده دریچه‌های نانوکامپوزیت به دلیل استفاده از فناوری نانو در ساخت این دریچه‌ها، حتی از نمونه‌های بتنی نیز کمتر است.

وزن دریچه

در میان تمام دریچه‌های منهول، بیشترین وزن مربوط به دریچه‌های بتنی است. این ویژگی اگرچه سبب ضد سرقت شدن آنها می‌گردد اما از طرف دیگر فرآیند حمل، نصب و باز کردن آنها را بسیار دشوار، زمانبر و گران می‌کند. حتی در مواردی گزارش شده است که به دلیل وزن بسیار بالا، امکان باز کردن این دریچه‌ها وجود نداشته و چاره‌ای جز شکستن آنها نبوده است. در نقطه مقابل، دریچه‌های نانوکامپوزیت بعد از دریچه‌های پلی‌اتیلن و کوپلیمر دارای کمترین وزن بوده و فرآیند حمل، نصب و باز نمودن آنها به راحتی انجام می‌شود.

پتانسیل سرقت

دریچه‌های بتنی به دلیل سنگینی بیش از حد و نیز غیر قابل بازیافت بودن، ضد سرقت محسوب می‌شوند. از سوی دیگر دریچه‌های نانوکامپوزیت نیز با داشتن ظاهری شبیه به بتن، سبب فریب خوردن سارقان شده و به تصور اینکه این دریچه‌ها بتنی هستند، اقدام به سرقت‌شان نمی‌کنند.

مقایسه دریچه منهول بتنی و نانوکامپوزیت

مقایسه دریچه منهول بتنی و دریچه منهول نانوکامپوزیت

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا چدنی ؟ ( به همراه جدول مقایسه)

نویسنده

دریچه منهول نانوکامپوزیت یا چدنی ؟ ( به همراه جدول مقایسه)

در /

انتخاب دریچه منهول

انتخاب دریچه‌ای از جنس مناسب و با دوام به منظور درپوشی بر روی دهانه چاه‌ها و منهول‌ها همواره جزو چالش‌های بشر بوده است. یک انتخاب درست به گونه‌ای است که دریچه مذکور ضمن دارا بودن خصوصیات اولیه مورد نیاز برای دریچه‌های منهول، دارای بیشترین مزایا و کمترین معایب نسبت به سایر جنس‌های دریچه باشد.

دریچه‌های چدنی از دیرباز همواره به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای نصب بر روی دهانه منهول‌ها مطرح بوده‌اند. این دریچه‌ها با دارا بودن خصوصیاتی نظیر استحکام مناسب، ریخته‌گری آسان و قابلیت تولید در اشکال متنوع، در دسترس بودن ماده اولیه و نیز قابلیت مرئی‌سازی با دستگاه‌های فلزیاب، جزو پر مصرف ترین جنس‌های دریچه منهول هستند.

چدنی از دیرباز همواره به عنوان یکی از گزینه‌های اصلی برای نصب بر روی دهانه منهول‌ها مطرح بوده‌اند. این دریچه‌ها با دارا بودن خصوصیاتی نظیر استحکام مناسب، ریخته‌گری آسان و قابلیت تولید در اشکال متنوع، در دسترس بودن ماده اولیه و نیز قابلیت مرئی‌سازی با دستگاه‌های فلزیاب، جزو پر مصرف ترین جنس‌های دریچه منهول هستند.

در کنار نقاط قوت، داشتن نقاط ضعفی همچون وزن سنگین، دارا بودن پتانسیل سرقت بالا، قیمت نسبتا زیاد و زنگ زدگی و پوسیدگی در محیط‌های مرطوب، سبب می‌شود تا امروزه خریداران قبل از انتخاب خود مقایسه‌ای بین این دریچه‌ها با سایر جنس‌های موجود داشته باشند و با توجه به شرایط محیطی محل نصب، بهترین گزینه را انتخاب نمایند.

در مقاله حاضر، ابتدا در قالب بررسی سه خصوصیت وزن، قیمت و پتانسیل سرقت که به عنوان اصلی‌ترین پارامترهای تأثیرگذار در انتخاب دریچه‌های منهول مطرح هستند، به مقایسه دریچه‌های منهول چدنی با دریچه‌های نانوکامپوزیت پرداخته و سپس در قالب یک جدول به طور خلاصه اکثر ویژگی‌های این دو جنس دریچه با یکدیگر مقایسه خواهند شد.

قیمت

قیمت دریچه‌های منهول علاوه بر جنس، به پارامترهایی نظیر شکل، ابعاد و بار قابل تحمل آنها وابسته است. در رابطه با دریچه‌ منهول چدنی علاوه بر موارد مذکور، نوع چدن به کار رفته در ساخت دریچه نیز تأثیر قابل ملاحظه‌ای بر روی قیمت دارد. اگرچه دریچه‌های چدن خاکستری ارزان‌تر از چدن داکتایل هستند اما به طور کلی می‌توان گفت که قیمت دریچه‌های چدنی نسبتا بالا بوده و در قیاس با اکثر جنس‌های دیگر قیمت بیشتری دارند. در نقطه مقابل، دریچه‌های نانوکامپوزیت با وجود دارا بودن تمام ویژگی‌های مثبت مورد انتظار برای یک دریچه منهول، دارای کمترین قیمت در میان سایر جنس‌های دریچه هستند و این یک مزیت رقابتی اساسی برای آنها محسوب می‌شود.

وزن

وزن دریچه‌ها نیز همچون قیمت آنها مقدار ثابتی نداشته و با تغییر در شکل، ابعاد و بار قابل تحمل کم و زیاد می‌شود. وزن دریچه‌های چدن خاکستری بیشتر از دریچه‌های چدن داکتایل با همان شکل و ابعاد است، و علت این امر مقاومت بالاتر چدن داکتایل می‌باشد. اما نکته قابل ذکر در مورد تمام دریچه‌های چدنی، وزن بالاتر آنها نسبت به اکثر جنس‌های موجود از جمله دریچه‌های نانوکامپوزیت است و این امر سبب بالا رفتن هزینه‌های حمل و نصب این دریچه‌ها می‌گردد.

پتانسیل سرقت

دریچه‌های چدنی به دلیل قابل بازیافت بودن و نیز قیمت بالای فروش آنها به صورت ضایعات، همواره از گزینه‌های دم دستی معتادان و دوره گردان برای سرقت بوده و خطرات بسیاری نظیر سقوط افراد و موتور سواران به درون منهول‌ها از تبعات به سرقت رفتن آنهاست.

غیر قابل بازیافت بودن اگرچه سبب ضد سرقت شدن یک دریچه می‌شود اما از طرف دیگر و به لحاظ زیست محیطی یک نقطه ضعف محسوب می‌گردد. ساخت دریچه‌های نانوکامپوزیت همزمان هر دو مشکل را برطرف نموده است. به عبارت دیگر این دریچه‌ها ضمن قابل بازیافت بودن و عدم صدمه رساندن به محیط زیست، به دلیل خاصیت چکش‌خواری بالا و دارا بودن ظاهری شبیه به بتن، پتانسیل سرقت پایینی داشته و در اصل ضد سرقت هستند.

مقایسه دریچه چدنی و دریچه نانوکامپوزیت

مقایسه دریچه منهول نانوکامپوزیت و دریچه منهول چدنی

دانلود آخرین نسخه استاندارد دریچه منهول

نویسنده

دانلود آخرین نسخه استاندارد دریچه منهول

در /

 

در این صفحه آخرین استانداردهای دریچه منهول در 6 بخش برای دانلود ارائه شده است؛

1. تعاریف، رده‌بندی، اصول کلی طراحی، الزامات کارایی و روش‌های آزمون

2. دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیرساخته‌شده از چدن

3. دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از فولاد یا آلیاژهای آلومینیم

4.دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از بتن مسلح با فولاد

5. دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از مواد کامپوزیتی

6.دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌اتیلن (PE) یا پلی(وینیل کلرید) صلب (PVC-U)

 

بخش یک؛ تعاریف، رده‌بندی، اصول کلی طراحی، الزامات کارایی و روش‌های آزمون

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر دارای دهانه توخالی با قطر اسمی  ۱۰۰۰mm و کمتر برای پوشاندن آبگیرها، آدم روها و اتاقکهای بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و ایا پیاده رو است. این استاندارد، تعاریف، رده بندی، اصول کلی طراحی، الزامات کارایی و روش های آزمون را برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده طبق استانداردهای زیر، مشخص می کند:

– استاندارد ملی ایران شماره ۲-۱۴۹۷۶ برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از چدن؛

– استاندارد ملی ایران شماره ۳-۱۴۹۷۶ برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از فولاد یا آلیاژهای آلومینیم؛

– استاندارد ملی ایران شماره ۴-۱۴۹۷۶ برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از بتن مسلح با فولاد؛

– استاندارد ملی ایران شماره ۵-۱۴۹۷۶ برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از مواد کامپوزیتی؛

– استاندارد ملی ایران شماره ۶-۱۴۹۷۶ برای دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از پلی پروپیلن (PP)، پلی اتیلن (PE) یا پلی وینیل کلرید) صلب ( PVC- U ).

 

این استاندارد فقط در ترکیب با حداقل یکی از استانداردهای ملی ایران شماره ۲-۱۴۹۷۶، ۳-۱۴۹۷۶،۱۴۹۷۶ – ۴ ، ۱۴۹۷۶ – ۵ و ۶-۱۴۹۷۶ کاربرد دارد و استاندارد ملی ایران شماره ۱-۱۴۹۷۶ به عنوان جزئی یکپارچه با هر یک از این استانداردها در نظر گرفته می شود.

 

دانلود این استاندارد

 

بخش دو؛ دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیرساخته‌شده از چدن

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از چدن گرافیتی ورقهای (چدن خاکستری) و یا چدن گرافیتی کروی، در ترکیب با بتن یا بدون آن، دارای دهانه توخالی با قطر اسمی ۱۰۰۰mm و کمتر برای پوشاندن آب گیرها، آدم روها و اتاقکهای بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و ایا پیاده رو است.

 

این استاندارد برای دریچه های آدم رو و آب گیر به منظور استفاده در موارد زیر کاربرد دارد

– نواحی که فقط برای پیاده ها و دوچرخه سوارها استفاده می شود (حداقل رده 15 A)،

– نواحی پیاده رو و نظایر آن یا نواحی پارک خودرو (حداقل رده 125 B)،

– نواحی حاشیه جداول خیابان ها، که هنگامی که اندازه گیری از لبه حاشیه جدول انجام می شود، حداکثر  ۰/۵m تا ماشین رو و ۰/۲m تا پیاده رو امتداد می یابند (حداقل رده 250 C)،

– قسمت ماشین رو خیابان ها (شامل خیابان های پیاده رو)، شانه های آسفالتی و نواحی پارک خودرو، برای تمام انواع خودروهای جاده ای (حداقل رده 400 D)،

– نواحی تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین از قبیل لنگرگاهها و فرودگاه ها (حداقل رده 600 E)،

– نواحی که به طور ویژه تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین هستند، مانند فرودگاهها (حداقل رده 900 F).

 

دانلود این استاندارد

بخش سه؛ دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از فولاد یا آلیاژهای آلومینیم

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از فولاد نرم، فولاد ضد زنگ و آلیاژهای آلومینیم ، در ترکیب با بتن یا بدون آن، دارای دهانه توخالی با قطر اسمی ۱۰۰۰mm و کمتر برای پوشاندن آبگیرها، آدم روها و اتاقک های بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و یا پیاده رو است.

این استاندارد برای دریچه های آدم رو و آب گیریه منظور استفاده در موارد زیر کاربرد دارد:

– نواحی که فقط برای پیاده ها و دوچرخه سوارها استفاده می شود (حداقل رده 15 A)،

– نواحی پیاده رو و نظایر آن یا نواحی پارک خودرو (حداقل رده 125 B)،

– نواحی حاشیه جداول خیابان ها، که هنگامی که اندازه گیری از لبه حاشیه جدول انجام می شود، حداکثر m ۰٫۵ تا ماشین رو و m ۰٫۲ تا پیاده رو امتداد می یابند (حداقل رده 250 C)،

– قسمت ماشین رو خیابان ها (شامل خیابان های پیاده رو)، شانه های آسفالتی و نواحی پارک خودرو، برای تمام انواع خودروهای جاده ای (حداقل رده 400 D)،

– نواحی تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین از قبیل لنگرگاهها و فرودگاهها (حداقل رده 600 E)،

– نواحی که به طور ویژه تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین هستند، مانند فرودگاهها (حداقل رده 900 F).

 

دانلود این استاندارد

 

بخش چهار؛ دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از بتن مسلح با فولاد

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از بتن مسلح با فولاد، دارای دهانه توخالی با قطر اسمی ۱۰۰۰mm و کمتر برای پوشاندن آب گیرها، آدم روها و اتاقکهای بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و ایا پیاده رو است.

این استاندارد برای دریچه های آدم رو و آب گیر به منظور استفاده در موارد زیر کاربرد دارد:

– نواحی که فقط برای پیاده ها و دوچرخه سوارها استفاده می شود (حداقل رده 15 A)،

– نواحی پیاده رو و نظایر آن یا نواحی پارک خودرو (حداقل رده 125 B)،

– نواحی حاشیه جداول خیابان ها، که هنگامی که اندازه گیری از لبه حاشیه جدول انجام می شود، حداکثر ۰/۵m تا ماشین رو و  ۰/۲m متر تا پیاده رو امتداد می یابند (حداقل رده 250 C)،

– قسمت ماشین رو خیابان ها (شامل خیابان های پیاده رو)، شانه های آسفالتی و نواحی پارک خودرو، برای تمام انواع خودروهای جاده ای (حداقل رده 400 D)،

– نواحی تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین از قبیل لنگرگاهها و فرودگاهها (حداقل رده 600 E)،

– نواحی که به طور ویژه تحمل کننده وسایل نقلیه سنگین هستند، مانند فرودگاهها (حداقل رده 900 F).

 

دانلود این استاندارد

 

بخش پنج؛ دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از مواد کامپوزیتی

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از مواد کامپوزیتی C2 ، C1 و C3 با استفاده از فرایندهای خودکار کنترل شده به طور مناسب است که ساختاری واحد تولید می کنند؛ یعنی حاوی چند قطعه به هم چسبیده نیستند. دریچه ها دارای دهانه توخالی با قطر اسمی ۱۰۰۰mm و کمتر برای پوشاندن آبگیرها، آدم روها و اتاقکهای بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و ایا پیاده رو هستند.

این استاندارد برای دریچه های آدم رو و آب گیر به منظور استفاده در موارد زیر کاربرد دارد:

– نواحی که فقط برای پیاده ها و دوچرخه سوارها استفاده می شود (حداقل رده 15 A)،

– نواحی پیاده رو و نظایر آن با نواحی پارک خودرو (حداقل رده 125 B)،

– نواحی حاشیه جداول خیابان ها، که هنگامی که اندازه گیری از لبه حاشیه جدول انجام می شود، حداکثر ۰۵m تا ماشین رو و  ۰٫۲m تا پیاده رو امتداد می یابند (حداقل رده 250 C)، و علاوه بر این، برای دریچه های آدم رو به منظور استفاده در مورد زیر کاربرد دارد

– قسمت ماشین رو خیابان ها (شامل خیابان های پیاده رو)، شانه های آسفالتی و نواحی پارک خودرو، برای تمام انواع خودروهای جاده ای (حداقل رده 400 D)

 

دانلود این استاندارد

 

بخش شش؛  دریچه‌های آدم‌رو و آب‌گیر ساخته‌شده از پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌اتیلن (PE) یا پلی(وینیل کلرید) صلب (PVC-U)

 

هدف از تدوین این استاندارد، تعیین ویژگی های دریچه های آدم رو و آب گیر ساخته شده از پلی پروپیلن (PP)، پلی اتیلن (PE) یا پلی وینیل کلرید صلب (PVC -U) با فرایند اکستروژن یا قالب گیری است. دریچه ها دارای دهانه توخالی با قطر اسمی mm ۱۰۰۰ و کمتر برای پوشاندن آب گیرها، آدم روها و اتاقکهای بازدید به منظور نصب در نواحی با تردد وسایل نقلیه و یا پیاده رو هستند.

این استاندارد برای دریچه های آدم رو و آبگیر به منظور استفاده در موارد زیر کاربرد دارد:

– نواحی که فقط برای پیاده ها و دوچرخه سوارها استفاده می شود (حداقل رده 15 A)،

– نواحی پیاده رو و نظایر آن یا نواحی پارک خودرو (حداقل رده 125 B)

 

این استاندارد به تنهایی کاربرد نداشته و فقط در ترکیب با استاندارد ملی ایران شماره ۱-۱۴۹۷۶ کاربرد دارد. هم چنین، راهنمای استفاده از درپوش قسمت مشبک ساخته شده از PE، PP ، و PVC -U همراه با قابهایی طبقاستاندارد ملی ایران شماره ۲- ۳، ۱۴۹۷۶- ۴ ، ۱۴۹۷۶-۱۴۹۷۶ و۵-۱۴۹۷۶ در این استاندارد ارائه می شود.

 

دانلود این استاندارد